Γεώργιος Αλ. Γεωργιάδης DDS MSc

ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟΣ – ΠΡΟΣΘΕΤΟΛΟΓΟΣ

Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης στα Οδοντιατρικά Βιοϋλικά
Κλινική Εξειδίκευση στην Προσθετολογία
Επιστημονικός Συνεργάτης Πανεπιστημίου Αθηνών

www.dentalmedcare.gr

Αίτια και αντιμετώπιση

Η δυσχρωμία των δοντιών είναι ένα συχνό οδοντικό εύρημα που εμφανίζεται είτε ως συσσώρευση λεκέδων στην επιφάνεια του δοντιού είτε ως αποχρωματισμός λόγω απορρόφησης σωματιδίων χρωστικών ουσιών στην δομή των δοντιών.

Υπάρχουν δύο βασικές κατηγορίες αποχρωματισμού των δοντιών, εκείνες που προκαλούνται από εξωγενείς παράγοντες και εκείνες που προκαλούνται από ενδογενείς παράγοντες.

 

Εξωγενείς παράγοντες:

  • Κακή Στοματική Υγιεινή: Το ανεπαρκές βούρτσισμα καθώς και η μη χρήση οδοντικού νήματος για την απομάκρυνση της πλάκας και των ουσιών που περιέχουν χρωστικές (όπως ο καφές και ο καπνός) μπορεί να προκαλέσει χρωματισμό των δοντιών.
  • Κατηγορίες τροφών και ποτών: Ορισμένες τροφές και ποτά θεωρούνται υπεύθυνες για τους ‘λεκέδες’ των δοντιών. Όσο πιο έντονο είναι το χρώμα μιας τροφής τόσο πιο ύποπτη είναι για την δημιουργία των ανεπιθύμητων χρώσεων, ενώ και η οξύτητα των τροφών θεωρείται επιβαρυντικός παράγοντας. Ορισμένες από τις τροφές και τα ποτά αυτά είναι αναψυκτικά τύπου cola,ενεργειακά ποτά, βατόμουρα, φράουλες, κεράσια, ρόδια, σταφύλια καθώς και οι χυμοί τους, σάλτσες, καραμέλες, τσίχλες, γρανίτες και γενικότερα γλυκίσματα που περιέχουν χρωστικές ουσίες.
  • Κόκκινο κρασί
  • Καπνός
  • Καφές και τσάι
  • Ορισμένα Οδοντιατρικά Υλικά: Το οδοντιατρικό αμάλγαμα, το κράμα υδραργύρου και αργύρου που χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα στο σφράγισμα των δοντιών συχνά διαβρώνει το δόντι και του προσδίδει ένα γκριζόμαυρο χρώμα.

 

 

Ενδογενείς Παράγοντες:

  • Γενετική: Η αδαμαντίνη διαφέρει στον καθέναν από εμάς και κατά συνέπεια διαφέρει το χρώμα και η φωτεινότητα των δοντιών μας
  • Προχωρημένη ηλικία: Τα δόντια μας αποκτούν ένα πιο γκριζοκίτρινο χρώμα καθώς μεγαλώνουμε. Αυτό συμβαίνει γιατί με το πέρασμα του χρόνου το εξωτερικό στρώμα της αδαμαντίνης αποτρίβεται, αποκαλύπτοντας σταδιακά το φυσικό κίτρινο χρώμα της οδοντίνης.
  • Ασθένειες: Κάποιες ασθένειες που προσβάλλουν την αδαμαντίνη και την οδοντίνη μπορεί να προκαλέσουν δυσχρωμίες. Επιπρόσθετα, ορισμένες θεραπείες ασθενειών (πχ. η ακτινοβόληση κεφαλής και τραχήλου και η χημειοθεραπεία) μπορεί να επηρεάσει το χρώμα των δοντιών. Ακόμη και λοιμώξεις σε μια εγκυμονούσα ενδέχεται να προκαλέσουν οδοντική δυσχρωμία στο παιδί επηρεάζοντας την ανάπτυξη της αδαμαντίνης.
  • Υπερφθορίωση: Τα υπερβολικά επίπεδα φθορίου είτε λόγω περιβαλλοντικών παραγόντων (π.χ.υψηλό επίπεδο φθορίου στο νερό) ή η υπερβολική χρήση, όπως φθοριούχες εφαρμογές, διαλύματα, οδοντόπαστες και συμπληρώματα φθορίου μπορούν να προκαλέσουν οδοντικές δυσχρωμίες.
  • Χορήγηση Φαρμάκων: Τα αντιβιοτικά τετρακυκλίνη και δοξοκυκλίνη προκαλούν δυσχρωμία όταν χορηγηθούν σε παιδιά των οποίων τα δόντια βρίσκονται στο στάδιο της ανάπτυξής τους (πριν την ηλικία ων 8 ετών). Στοματικά διαλύματα που περιέχουν χλωρεξιδίνη και ακετυλοπυριδινικό χλωρίδιο μπορεί να προκαλέσουν χρώσεις στα δόντια. Αντιισταμινικά, αντιψυχωτικά και φάρμακα για υψηλή αρτηριακή πίεση προκαλούν επίσης οδοντική δυσχρωμία.
  • Τραυματισμοί: Για παράδειγμα, ο τραυματισμός από μια πτώση σε νεαρά παιδιά των οποίων τα δόντια αναπτύσσονται, μπορεί να διαταράξει τον σχηματισμό της αδαμαντίνης. Ένας τραυματισμός μπορεί επίσης να προκαλέσει δυσχρωμία στα δόντια ενός ενήλικα.
  • Διαταραχές της διάπλασης των δοντιών: Η ατελής οδοντινογενεσία καθώς και η υποπλασία της αδαμαντίνης ενδέχεται να συντελέσουν στην δημιουργία στιγμάτων στο δόντι.
  • Ρωγμές στο σμάλτο/ Τερηδόνα : Όταν κάποιο δόντι χαλάσει, το αρχικό σημείο της βλάβης γίνεται πιο άσπρο και όσο η βλάβη βαθαίνει το δόντι παίρνει μια καφέ και στην συνέχεια γκριζόμαυρη απόχρωση.

 

Αντιμετώπιση της δυσχρωμίας

Για να αντιμετωπισθεί σωστά ο αποχρωματισμός των δοντιών απαιτείται να  εξακριβωθεί από τον οδοντίατρο η αιτία του και ακολούθως να καθορισθεί σχέδιο θεραπείας/αποκατάστασης.

Οι επιλογές θεραπείας ενδέχεται να διαφέρουν ανάλογα με την αιτία του αποχρωματισμού και περιλαμβάνουν:

  • Υιοθέτηση άριστης στοματικής υγιεινής με βούρτσισμα μετά από κάθε γεύμα καθώς και χρήση οδοντικού νήματος.
  • Αποφυγή τροφίμων και ποτών που προκαλούν χρώσεις των δοντιών. Ειδικότερα για τα ποτά μπορούμε να τα πίνουμε με καλαμάκι ώστε να αποφεύγεται όσο το δυνατόν η επαφή με τα δόντια.
  • Αποφυγή καπνίσματος
  • Αντικατάσταση των παλιών σφραγισμάτων αμαλγάματος με εμφράξεις σύνθετης ρητίνης
  • Χρήση λευκαντικών μέσων (λεύκανση)
  • Εφαρμογή όψεων ρητίνης και Bonding.